Medyczna aborcja i ryzyko późniejszych niepowodzeń w ciąży

Długoterminowe bezpieczeństwo chirurgicznej aborcji w pierwszym trymestrze jest dobrze ugruntowane. Pomimo coraz częstszego stosowania aborcji medycznej (aborcji za pomocą leków), dostępne są ograniczone informacje dotyczące skutków tej procedury dla kolejnych ciąż. Metody
Zidentyfikowaliśmy wszystkie kobiety żyjące w Danii, które przeszły aborcję z przyczyn niemedycznych w latach 1999-2004 i otrzymały informacje dotyczące kolejnych ciąż z rejestrów krajowych. Ryzyko ciąży pozamacicznej, poronień samoistnych, porodów przedwczesnych (w <37 tygodniu ciąży) i niskiej masy urodzeniowej (<2500 g) w pierwszej kolejnej ciąży u kobiet, które poddano aborcji medycznej w pierwszym trymestrze porównano z ryzykiem u kobiet który miał aborcję chirurgiczną w pierwszym trymestrze.
Wyniki
Spośród 11 814 ciąż u kobiet, które miały aborcję medyczną w pierwszym trymestrze (2710 kobiet) lub aborcję chirurgiczną (9104 kobiety), stwierdzono 274 ciąże pozamaciczne (odpowiednio częstość występowania, 2,4% i 2,3%), 1426 spontanicznych aborcji (12,2% i 12,7%), 552 urodzeń przedwczesnych (5,4% i 6,7%) oraz 478 urodzeń z niską masą urodzeniową (4,0% i 5,1%). Po dostosowaniu do wieku matki, odstępach między ciążami, wieku ciążowym przy poronieniu, parze, współżyciu i miejskiej lub podmiejskiej rezydencji aborcja medyczna nie wiązała się ze znacznie zwiększonym ryzykiem ciąży ektopowej (względne ryzyko, 1,04; 95% przedział ufności [ CI], 0,76 do 1,41), spontaniczne poronienie (względne ryzyko, 0,87, 95% CI, 0,72 do 1,05), poród przedwczesny (względne ryzyko, 0,88, 95% CI, 0,66 do 1,18) lub niska masa urodzeniowa (ryzyko względne, 0,82; 95% CI, 0,61 do 1,11). Wiek ciążowy podczas aborcji medycznej nie był istotnie związany z żadnym z tych niekorzystnych skutków.
Wnioski
Nie znaleźliśmy żadnych dowodów na to, że wcześniejsze aborcje medyczne w porównaniu z poprzednią aborcją chirurgiczną zwiększają ryzyko spontanicznej aborcji, ciąży pozamacicznej, porodu przedwczesnego lub niskiej masy urodzeniowej.
Wprowadzenie
Przerwanie wczesnej ciąży z przyjmowaniem leków (tj. Aborcją medyczną) można datować na rok 1950.1, ale skuteczne reżimy lekowe o ograniczonych znanych skutkach ubocznych zostały opracowane całkiem niedawno, zapewniając alternatywę dla aborcji chirurgicznej. Obecnie istnieją trzy dostępne schematy aborcji medycznej: sam mizoprostol, metotreksat, a następnie mizoprostol i, jak dotąd, najczęściej stosowana metoda, mifepriston, a następnie mizoprostol. Do 2000 r. Ponad 3 miliony kobiet na całym świecie stosowało mifepriston w połączeniu z mizoprostolem1 oraz w niektórych rejonach świata, takich jak Francja, Szkocja i Szwecja, ponad połowę aborcji na początku ciąży w pierwszym trymestrze ciąży wykonano tą metodą. 2 Urząd ds. Żywności i Leków wydał pełną zgodę na wprowadzenie do obrotu mifepristonu do aborcji medycznej w 2000 r. Do 2004 r. Około 360 000 kobiet w Stanach Zjednoczonych przeprowadziło aborcję tą metodą [3], a jej stosowanie wzrasta.
Wiele badań wykazało, że aborcja chirurgiczna w pierwszym trymestrze ciąży nie zwiększa ryzyka ciąży pozamacicznej, spontanicznej poronienia, porodu przedwczesnego lub niskiej masy urodzeniowej w kolejnych ciążach .4,5 Aborcja medyczna ma na ogół niewielkie krótkotrwałe skutki uboczne, najczęściej związane z mizoprostolem (działania niepożądane ze strony żołądka i jelit, uczucie ciepła lub dreszcze)
[podobne: kaspol, siesta łomianki, ezo szczecin ]