Profilaktyczne napromieniowanie czaszkowe w rozległym raku płuc o małych komórkach czesc 4

Podstawowymi punktami końcowymi jakości życia były: ogólny stan zdrowia, utrata włosów, zmęczenie, funkcjonowanie roli, funkcjonowanie poznawcze i funkcjonowanie emocjonalne, jak oceniono za pomocą QLQ-C30 EORTC. Testy funkcjonowania poznawczego (w tym badanie stanu mini-mentalnego) i oceny kosztów zostały przeprowadzone tylko w wybranych ośrodkach, więc wyniki nie są tutaj zgłaszane. Analiza statystyczna
Skumulowane krzywe zapadalności zostały wykorzystane do oszacowania skumulowanego ryzyka wystąpienia objawowych przerzutów do mózgu w czasie, a testy Greya zastosowano do porównania grup badanych23, 24; współczynniki zagrożeń i przedziały ufności dla porównań czasu do zdarzenia są również przedstawione w celach ilustracyjnych. Śmierć bez dowodów przerzutów do mózgu uznawano za konkurencyjne ryzyko w analizie. Pacjenci z chorobą postępującą poza mózgiem byli obserwowani pod kątem występowania przerzutów do mózgu i przeprowadzono analizę wrażliwości, w której taką progresję uznawano za inne konkurujące ryzyko. Całkowite i wolne od choroby przeżycie (tj. Odpowiednio czas do śmierci i czas do progresji choroby) oszacowano metodą Kaplana-Meiera i porównano za pomocą testów log-rank. W przypadku klinicznych punktów końcowych wszystkie zgłaszane wartości P są dwustronne; przyjęto, że wartość P mniejsza niż 0,05 wskazuje na istotność statystyczną.
Wyniki oceny jakości życia od 0 do 100. W przypadku skal funkcjonalnych wyższe wartości oznaczają lepsze działanie; w skalach objawowych wyższe wartości wskazują na większą nasilenie objawów. Przeprowadzono analizę danych wzdłużnych przy użyciu liniowych modeli mieszanych w celu uzyskania ogólnego testu porównującego każdą wybraną skalę jakości życia między dwiema badanymi grupami. Uwzględniono jedynie oceny do 9 miesięcy po randomizacji, ponieważ począwszy od pierwszego roku zbyt mało danych dotyczących jakości życia było dostępnych do analizy statystycznej. Znaczenie kliniczne zdefiniowano jako 10-punktową różnicę; istotność statystyczną ustalono na 0,01, aby uwzględnić sześć głównych punktów końcowych. Analiza pozostałych 20 skal miała charakter eksploracyjny. Porównania w każdym punkcie czasowym były rozważane tylko wtedy, gdy ogólny test był statystycznie istotny na poziomie 0,01. Wszystkie analizy wykonano ściśle według zasady zamiaru leczenia.
Wyniki
Pacjenci
W okresie od lutego 2001 r. Do marca 2006 r. Zwerbowaliśmy 286 pacjentów (143 w każdej grupie). W momencie analizy w październiku 2006 r. Wszyscy z wyjątkiem 31 pacjentów mieli postępującą chorobę lub zmarli. Spośród pacjentów z grupy napromieniania 10 nie otrzymało leczenia: 6 zmarło przed rozpoczęciem leczenia, miało progresję choroby przed rozpoczęciem leczenia i 3 odmówiło leczenia. Jeden pacjent w grupie kontrolnej nalegał na poddanie napromienianiu czaszkowemu.
Tabela 1. Tabela 1. Charakterystyka pacjentów. Mediana odstępu między diagnozą a randomizacją wynosiła 4,2 miesiąca. Nie było znaczących różnic między obiema grupami pod względem charakterystyki pacjentów (Tabela 1). Harmonogramy frakcjonowania, które były najczęściej stosowane w grupie napromieniania, wynosiły 20 Gy w 5 frakcjach (89 pacjentów), 30 Gy w 10 frakcjach (23 pacjentów), 30 Gy w 12 frakcjach (9 pacjentów) i dawce 25 Gy w 10 frakcjach (7 pacjentów)
[przypisy: kamil składowski twitter, gemini limanowa, gemini wołów ]