Śmiertelność długoterminowa po operacji pomostowania żołądka czesc 4

Różnice w śmiertelności wśród podgrup BMI testowano ze statystyką log-rank. Bezwzględne nieskorygowane wskaźniki zgonów przedstawiono jako liczbę zgonów na 10 000 osobo-lat obserwacji. Analizy zostały zakończone przy użyciu oprogramowania SAS, wersja 9.1. Wartości P i 95% przedziały ufności są dwustronne, a wartość P mniejszą niż 0,05 uważano za wskazującą na istotność statystyczną. Wyniki
Tabela 1. Tabela 1. Charakterystyka podmiotów w grupach badawczych (1984-2002). Tabela 2. Tabela 2. Rozkład śmiertelności i zgonów na 10 000 osobolat według grupy analitycznej. Tabela przedstawia wiek, BMI, płeć oraz dane dotyczące śmierci i przeżycia dla wszystkich pacjentów i tych z dwóch grup badań. Nie było istotnych różnic między grupami badanymi w wieku podstawowym i średnią długością obserwacji. Średni BMI różnił się istotnie pomiędzy dobranymi grupami badawczymi (45,3 w grupie operacyjnej i 46,7 w grupie kontrolnej, P <0,001). W okresie obserwacji trwającym średnio 7,1 roku (łącznie 18 lat) odnotowano 213 zgony w grupie operacyjnej i 321 zgonów w grupie kontrolnej. W porównywanych grupach śmiertelność w pierwszym roku była podobna w obu grupach, przy 42 zgonach w grupie operacyjnej (0,53%) i 41 zgonom w grupie kontrolnej (0,52%) (tabela 1). Rozkład i nieskorygowane bezwzględne wskaźniki przyczyn zgonów wśród wszystkich dopasowanych podmiotów przedstawiono w tabeli 2.
Tabela 3. Tabela 3. Wskaźniki zagrożenia dla śmierci w grupie chirurgicznej w porównaniu z grupą kontrolną. Po korekcie współzmiennej, wskaźnik zgonu z jakiejkolwiek przyczyny był o 40% niższy w grupie operacyjnej niż w grupie kontrolnej (współczynnik ryzyka, 0,60, przedział ufności 95% [CI], 0,45 do 0,67, P <0,001) (tabela 3) ; bez zmiany współzmiennej wskaźnik zgonu był o 34% niższy w grupie chirurgicznej. Ponadto śmiertelność była niższa w przypadku wszystkich chorób łącznie (52%, P <0,001), cukrzycy (92%, P = 0,005), choroby wieńcowej (59%, P = 0,006) i raka (60%, P = 0,001) (tabela 3). Zgony nie spowodowane przez choroby (w tym samobójstwa, wypadki niezwiązane z narkotykami, zatrucia o nieustalonym zamiarze i inne zgony) były 1,58 razy większe w grupie operacyjnej niż w grupie kontrolnej (P = 0,04). Po średnim okresie obserwacji wynoszącym 7,1 roku, w grupie poddanej zabiegowi chirurgicznemu zapobiegano 171 zgonom z powodu choroby na 10 000 operacji. Z drugiej strony odnotowano wzrost liczby 35 zgonów związanych z nie chorobą w przeliczeniu na 10 000 operacji, w celu zapobiegania 76 zgonom. Wyniki analiz dla wszystkich pacjentów były podobne do wyników dla dopasowanych grup.
Ryc. 2. Ryc. 2. Przetrwanie według BMI w Grupie Chirurgii i Grupie Kontrolnej. Wskaźnik masy ciała (BMI) to waga w kilogramach podzielona przez kwadrat wysokości w metrach.
Figura 2 pokazuje status przeżycia dla osobników z dwóch badanych grup według BMI (<45 lub .45). Wśród osób z BMI poniżej 45, współczynnik ryzyka zgonu z jakiejkolwiek przyczyny w grupie operacyjnej w porównaniu z grupą kontrolną wynosił 0,72 (95% CI, 0,53 do 0,99, P = 0,05), w porównaniu ze współczynnikiem ryzyka 0,56 (95% CI, 0,43 do 0,74; P <0,001) dla osób z grupy chirurgicznej, których BMI wynosił 45 lub więcej.
Po dopasowaniu osobników w dwóch grupach badanych bez korygowania samodzielnie zgłaszanego BMI u osób w grupie kontrolnej, wyniki wykazały zmniejszenie o 46% wskaźnika zgonu z dowolnej przyczyny (współczynnik ryzyka, 0,54; 95% CI, 0,45 do 0,65; P <0,001) [patrz też: szew kapciuchowy, siesta łomianki, makrocytoza ]