Wiele chorób autoimmunologicznych po autologicznym transplantacji komórek macierzystych

Hematopoetyczny przeszczep komórek macierzystych może być skutecznym leczeniem u pacjentów z oporną na leczenie twardziną układową.1 Przedstawiamy raport na temat 19-letniej kobiety z twardziną układową, u której w 1881 roku przeprowadzono autologiczny przeszczep krwiotwórczych komórek macierzystych CD34 +. Przed przeszczepieniem wyniki badań fizycznych i laboratoryjnych nie wykazały żadnych innych chorób autoimmunologicznych. Po uzyskaniu pisemnej zgody od pacjenta, komórki macierzyste krwiotwórcze CD34 + przeszczepiono zgodnie z metodą stosowaną do stwardnienia rozsianego.1 Stwardnienie skóry uległo poprawie natychmiast po przeszczepie, ale rozwinęła się małopłytkowość i choroba Gravesa-Basedowa.
Rycina 1. Rycina 1. Wyniki kliniczne i laboratoryjne po wybra- nym przez CD34 + autologicznym krwiotwórczym transplanto- cie komórek macierzystych. Panel A pokazuje związek pomiędzy zdarzeniami klinicznymi (włączając początek autoimmunologicznej małopłytkowości [AITP], chorobę Gravesa-Basedowa, obrzęk ogólnoustrojowy i zawał mózgu) i zmiany miana każdego autoprzeciwciała. Na początku obrzęku, próba surowicy od pacjenta zawierała anty-Sm, anty-Scl70 i przeciwciała antykardiolipiny IgG (IgG-aCL), oprócz autoprzeciwciał anty-DNA i antykoagulanta tocznia. Linia ciągła wskazuje na zmodyfikowany wynik całkowitej grubości skóry Rodnana (w zakresie od 0 do 51, z wyższymi wartościami wskazującymi większą grubość). Normalne zakresy dla tych poziomów są następujące: anty-Sm, 0 do 5,9 U na mililitr, anty-Scl70, 0 do 18,9 U na mililitr; i IgG-aCL, <1,3 U na mililitr. Panel B pokazuje poziomy interleukiny 17 w surowicy, transformujący czynnik wzrostu .1 (TGF-.1) i interleukinę-6. Normalne zakresy dla tych poziomów są następujące: TGF-.1, 30,95 do 38,65 ng na mililitr; interleukina-6, od 0,54 do 1,10 ng na mililitr; i interleukiny-17, nie wykryto. Panel C pokazuje zmiany w limfocytach T, w tym stosunek limfocytów T CD4 + wytwarzających interferon . (Th1) i limfocytów T CD4 + wytwarzających interleukinę-4 (Th2) i RNA informacyjnego FOXP3 (mRNA) w komórkach jednojądrzastych krwi obwodowej. Stałe kwadraty wskazują poziomy komórek CD19 +, a kółka wskazują poziomy komórek CD4 + CD25 +. Normalne zakresy są następujące: stosunek Th1 do Th2, 7,22 do 47,52; MRNA FOXP3, 57,10 do 175,19 kopii na standard dehydrogenazy gliceraldehydo-3-fosforanowej (GAPDH); CD19 +, 9,24 do 17,01%; i CD4 + CD25 +, 5,66 do 10,24%. Obliczenia wykonano za pomocą pakietu oprogramowania statystycznego JMP, wersja 5.0 (SAS Institute).
Rycina 2. Rycina 2. Próbki nerek z biopsji pokazujące reprezentatywne zmiany na początku toczniowego zapalenia nerek. Próbki z biopsji nerkowej wykazują zwiększoną mezangialną matrycę (panel A, okresowe barwienie kwasem-kwasem), grubość ściany naczyń włosowatych i wygląd pęcherzyków (panel B, okresowe barwienie kwasami srebrowymi i methenaminą) oraz globalne ziarniste osady immunologiczne (panel C, barwienie immunofluorescencyjne) .
W czerwcu 2005 r. Pacjent został przyjęty do szpitala z powodu gorączki i obrzęku. Badania krwi ujawniły białkomocz (11,4 g na dzień) i nowe autoprzeciwciała w surowicy (Figura 1A). Szóstego dnia szpitalnego paraliż rozwinął się po lewej stronie w wyniku prawego udaru mózgu. Układowy toczeń rumieniowaty z błoniastym typu toczniowym zapaleniem nerek (Figura 2) i zespół antyfosfolipidowy-przeciwciało zostały zdiagnozowane; pacjent był leczony prednizolonem, warfaryną i cyklosporyną Obecnie jest w remisji klinicznej i wraca do pracy.
We wczesnych fazach rekonstytucji immunologicznej limfocyty resztkowe ulegają proliferacji i ekspansji, proces kontrolowany przez regulatorowe komórki T.2.3 Komórki te, zdefiniowane przez fenotyp CD4 + CD25 + FOXP3 +, są ważne w zapobieganiu autoimmunizacji. Wytwarzające interleukinę 17 komórki pomocnicze T (Th17) mogą odgrywać rolę w indukcji autoimmunizacji .4,5 U naszego pacjenta poziom interleukiny 17 w surowicy, uwalniany głównie przez komórki Th17, wzrósł na początku układu toczeń (Figura 1B). Poziomy informacyjnego RNA FOXP3, markera regulacyjnych komórek T, zostały zmniejszone, co sugeruje niedobór takich komórek (Figura 1C). Odkrycia u naszego pacjenta sugerują rolę obu regulatorowych komórek T i Th17 w rozwoju układowego tocznia.
Toshiyuki Bohgaki, MD, Ph.D.
Tatsuya Atsumi, MD, Ph.D.
Dr Takao Koike, Ph.D.
Hokkaido University Graduate School of Medicine, Sapporo 060-8638, Japonia
utoronto.ca
5 Referencje1. Farge D, Passweg J, van Laar JM, i in. Autologiczny przeszczep komórek macierzystych w leczeniu twardziny układowej: raport z rejestru EBMT / EULAR. Ann Rheum Dis 2004; 63: 974-981
Crossref Web of Science MedlineGoogle Scholar
2. de Kleer I, Vastert B, Klein M, i in. Autologiczny przeszczep komórek macierzystych na autoimmunizację indukuje immunologiczną samo tolerancję poprzez przeprogramowanie autoreaktywnych komórek T i przywrócenie sieci regulacji immunologicznej CD4 + CD25 +. Blood 2006; 107: 1696-1702
Crossref Web of Science MedlineGoogle Scholar
3. Król C, Ilic A, Koelsch K, Sarvetnick N. Homeostatyczna ekspansja limfocytów T podczas niewydolności immunologicznej powoduje autoimmunizację. Cell 2004; 117: 265-277
Crossref Web of Science MedlineGoogle Scholar
4. Bettelli E, Carrier Y, Gao W, i in. Wzajemne ścieżki rozwojowe do tworzenia patogennego efektora TH17 i regulatorowych limfocytów T. Nature 2006; 441: 235-238
Crossref Web of Science MedlineGoogle Scholar
5. Bettelli E, Oukka M, Kuchroo VK. Komórki T (H) -17 w kręgu odporności i autoimmunizacji. Nat Immunol 2007; 8: 345-350
Crossref Web of Science MedlineGoogle Scholar
(23)
[hasła pokrewne: aminotransferaza asparaginianowa, przeglądarka skierowań na leczenie uzdrowiskowe nfz, polidypsja ]